 |
 |
 |
|
|
ترانه هایی که زندگی کردم شونجمعه چهارم اسفند 1385
مرگ بر مرگ بنویس با شبنم ٬ روی گلبرگ : زنده باد زندگی ٬ مرگ بر مرگ ! مثل ماهی باش ! کم نیا از موج ! تا ستاره شی ٬ کم نشو از اوج
زندگی کن زندگیت ُ! رنگ رویای جوونه ! هم تپش با قلب سرخ ِ ٬ شعر خورشید شبونه ! زندگی کن زندگیت ُ تو یه خواب عاشقانه ! رو پل رنگین کمونا ٬ از ترانه تا ترانه ! مثل دریا پر تپش باش ٬ نه یه برکه پره خواهش ! کوه ِ کوهه ی خروش ُ ٬ موج ِ موجه ی نوازش ! مث شعله ! مث شبنم ! مث برق و مث تندر ! ناب و عریان زندگی کن ٬ تا ته لحظه ی آخر !
بنویس با شبنم ٬ روی گلبرگ : زنده باد زندگی ٬ مرگ بر مرگ ! مثل ماهی باش ! کم نیا از موج ! تا ستاره شی ٬ کم نشو از اوج
=============================================== دل بوالهوس
دل نگو ٬ بچه بگو ٬بلای جونم شده یه شب آروم نداره ٬ تشنه ی خونم شده
تا چشم مستی می بینه عاشق میشه دوباره هر شبو دنبال یکی هر شبی عشقی داره
دل بوالهوس من ٬ منو بی چاره کرده همش دنبال یاره ٬ منو آواره کرده
دل به دنبال همه ٬ من به دنبال دلم دل من مال همه س ٬ اما من مال دلم
تا چشم مستی می بینه عاشق میشه دوباره هر شبو دنبال یکی هر شبی عشقی داره .
================================================ تو دروغاتم قشنگه ! تو می گی : بدون من دنیا برات زندون تنگه ٬ من میگم : " بگو ! عزیزم ! تو دروغاتم قشنگه ! "
مث شعرای کتاب مدرسه همه ی حرفاتو از بر می دونم قصه هایی که می خوای بگی به من روزی صد بار تو کتابا می خونم
وقتی پای عاشقی وسط بیاد همیشه صحبت غصه و غمه ! کوچولوی خوش زبون ! به من بگو ٬ همه ی حرفا چرا مثل همه ؟
روز اولی که داغه عشقمون ٬ واسم از فردا و پس فردا می گی ! واسم از یه کلبه ی گرم و کوچیک ٬ واسم از بازی بچه ها میگی !
ولی فردا می م دونم چی پیش میاد آخر حرفا یه جور تموم میشه همه ی بهونه ها شکل همه همه ی عشقا یه جور تموم میشه !
|
|
|
|
کاش یکی بود ...چهارشنبه دوم اسفند 1385
دیگه با لالایی تکراری ساعت هم خوابم نمیبره ! ساعتی که پا به پای ترانه های من شب تا سحر بیداری می کشه و قید خوابیدن رو هم زده . ساعتی که یه عمره عقربه های دوره گردش مثل من دارن دور خودشون می چرخن و لی هنوزم که هنوزه ... خیلی وقته که با عکسای تو آلبومم هم درد دل نکردم خوب آخه اونا که زبون آدمیزاد حالی شون نمیشه خیلی وقته که دیگه حتی آرزوی پرنده بودن رو هم از فکرم بیرون کردم . آخه پرنده ها سهمشون از آسمون فقط و فقط سنگه تازه شم من من یکی حوصله ی کوچ کردن رو ندارم . خیلی وقته که حتی با « حافظ» قدیمی روی طاقچه اتاق قهره قهرم آخه همش میگه :«غم مخور » مگه میشه ؟ از همون روزی که فهمیدم آینه هم داره به من دروغ میگه از همون روزی که فهمیدم دیگه هیچ کی آدم رو به خاطر خودش نمی خواد از همون روزی که خودم با چشمای خودم تو شیشه پنجرهی اتاقم دیدم که عروسک رو دیوار داره پشت سرم شکلک در میاره ... از همون روز فهمیدم که خیلی تنهام ! انگار که همیشه جای یه نفر خالی بوده تو کوچه پس کوچه های خاطراتم که پرسه میزنم با خودم می گم که چه مسیری رو تک و تنها تا این جا اومدی پسر ! اما از این به بعد چی؟بقیه ی راه مکه سخت تره مگه نه ؟ بقیه ی روزای شب زده ی عمرم رو با کی سر کنم نمی دونم ! گاهی وقتا اسم خودم رو هم یادم میره "خسته ام خسته تر از روزای کاغذی تقویم ... "
کاش یکی باشه بهش تکیه کنم تا مگه نمیرم از غصه و غم دارم از بی کسی دیوونه میشم طفلکی بد جوری کز کرده دلم
کاش یکی باشه فقط باشه همین که فراری بشه تنهایی من دیگه حتی از خودم بدم میاد آخه تا کی بی هدف پرسه زدن
آخ چه بی ستاره یک عمره شبام سحر میشه همه ی ثانیه های من با گریه سر میشه
کاش یکی باشه که آینه ی چشاش زشتی منو بهم نشون بده گم بشم تو عطر خوب بوسه هاش مگه زندگی بهم امون بده
یکی مثل خود من بی همزبون که دیگه از آدما خسته شده نفسش بریده از دربه دری همه ی درا به روش بسته شده
یه رفیق مهربون که بی کلک سایه ی تنش همیشگی بشه وقتی دلتنگی میاد سراغ من رو تنم دست رفاقت بکشه
آخ چه بی ستاره یک عمره شبام سحر میشه همه ی ثانیه های من با گریه سر میشه
ترانه سرا : علی قزل سفلو
اين ترانه رو فقط از روي دلتنگيام نوشتم ... همين ... با چشم بسته و بغض شكسته . .. تقصير من نيست اگه خيلي هم مثل خودم نشده
|
|
 |
|
 |
بی تو تبعیدم به این تنهایی
بعد از مرگ روحم را کالبد شکافی کنید ؛ من به او مشکوکم ...
